Wizualizacja 3D projektów zieleni

 

Wizualizacja 3D to wieloetapowy proces przedstawienia projektowanej przestrzeni w postaci komputerowej. Stanowi przede wszystkich ukazanie projektowanej zieleni, która jest kompatybilna z istniejącymi elementami przestrzennymi. Tym samym, wizualizacje umożliwiają „zobaczenie” projektowanych roślin, wraz z ich sezonową zmiennością przed przystąpieniem do realizacji.

Wizualizacje przedstawione z pozycji wzroku człowieka pozwalają na zwiększenie świadomości ekologicznej dotyczącej części przyrodniczej projektowanego terenu.

Kosztorysy przyrodnicze

Kosztorys jest podstawowym dokumentem określającym w pieniądzu przewidywane koszty inwestycji, wartość poszczególnych obiektów, elementów i robót budowlanych, niezbędnym do przygotowania przedsięwzięcia do realizacji. W zależności od funkcji w procesie inwestycyjnym, wyróżniamy kilka rodzajów kosztorysów:

  • kosztorys inwestorski – sporządzany jest na zamówienie inwestora w celu ustalenia przewidywanego kosztu wykonania usługi;
  • kosztorys ofertowy – wykonany przez firmę pragnąca zaoferować swoje usługi;
  • kosztorys powykonawczy – sporządzany po zakończeniu danej usługi;
  • kosztorys zamienny – opracowany w sytuacji, gdy inwestor dokonał zmian w trakcie wykonywania robót określonych projektem i kosztorysem np. zastosował nową technologię lub inne materiały.

Zakres treści i wygląd kosztorysu określają akty prawne dotyczące sporządzania wycen kosztorysowych: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2004 roku w sprawie określania metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych plac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określanych w programie funkcjonalno- użytkowym, Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 2 września 2004 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonywania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalnego – użytkowego oraz ustawa z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych. Według nich kosztorys powinien zawierać informacje na temat:

  • metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego (określa układ kosztorysu metody i podstawy obliczenia planowanych kosztów prac projektowych);
  • zakresu i formy specyfikacji technicznej, wykonania i odbioru robót;
  • zakresu i formy programu funkcjonalno – użytkowego;
  • budowy przedmiaru robót;
  • formy i podstawy kosztorysu inwestorskiego.

Niezbędnym dokumentem w zamówieniach publicznych jest specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych. Jest to opracowanie uzupełniające dokumentację projektową o zbiór wymagań niezbędnych do określenia standardu, jakości i sposobu wykonania robót budowlanych oraz oceny prawidłowości wykonania poszczególnych usług.

ComreyLab wykonuje wszystkie typy kosztorysów dla inwestycji przyrodniczych i środowiskowych. Sporządza kosztorysy i specyfikacje techniczne dla przedsięwzięć związanych z wycinką drzew i krzewów, projektów zagospodarowania terenów zielonych, renaturalizacji terenów zdegradowanych, nasadzeń zastępczych, metaplantacji gatunków chronionych oraz ścieżek dydaktycznych.

Ścieżki edukacyjno-przyrodnicze

Ścieżki przyrodniczo-edukacyjne służą przede wszystkim popularyzacji idei ochrony środowiska przyrodniczego, krajobrazu oraz aktywnemu wypoczynkowi połączonemu z edukacją. Ścieżki mogą również pomóc w uregulowaniu ruchu turystycznego w obszarach cennych przyrodniczo. Na jej przebiegu można ustawić różne tablice tematyczne zawierające szereg elementów graficznych i ruchomych oraz informacji dostosowanych do wieku odbiorcy. Przebieg ścieżki edukacyjnej jest tak planowany, aby w jak najmniejszy sposób ingerowały w środowisko naturalne.

Comfreylab w ostatnim czasie wykonała koncepcje ścieżek dydaktycznych dla rezerwatu przyrody „Babczyna Dolina” i „Żubrowisko” w Nadleśnictwie Kobiór, koncepcję ścieżki edukacyjnej na potoku Czechowickim dla pełnobranżowej dokumentacji projektowo-kosztorysowej oraz projekt zagospodarowania arboretum wraz z opracowaniem ścieżki przyrodniczo–edukacyjnej.

Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest nieodłącznym elementem procedury oceny oddziaływania na środowisko, dla przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, dla których konieczne jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Raport środowiskowy wymagany jest rozporządzeniem Rady Ministrów i dotyczy konkretnych rodzajów inwestycji. Obligatoryjne wykonuje się go dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (tzw. I grupa) oraz dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (tzw. II grupa), dla których organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydał postanowienie o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia:

  • bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia w szczególności na środowisko, ludność oraz zdrowie i warunki życia ludzi, a także na zabytki, dobra materialne, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, oraz dostępność do złóż kopalin;
  • ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych;
  • możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
  • wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 u.o.o.ś.).

Procedura Oceny oddziaływania na środowisko ma również kluczowe znaczenie dla możliwości otrzymania dofinansowania projektów z funduszy Unii Europejskiej.

ComferyLab posiada duże doświadczanie w sporządzaniu raportów oddziałania na środowisko. Dysponuje szeregiem specjalistów różnych dziedzin, spełniających wymagania nałożone dotyczące wykształcenia i doświadczenia autorów raportu. ComfreyLab wspiera inwestora na każdym etapie uzyskiwania decyzji środowiskowej, od momentu wyboru miejsca inwestycji, poprzez kartę informacyjną przedsięwzięcia, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, aż do momentu uzyskania pełnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Etnobotanika

Etnobotanika jest dziedziną nauki interesującą się miejscem i znaczeniem roślin w kulturze ludzkiej, badającą wzajemne interakcje zachodzące w dynamicznym ekosystemie pomiędzy roślinami i ludźmi. Słowo etnobotanika składa się z dwóch członów „Etno” czyli właściwy danej grupie społecznej oraz „botanika” nauka o roślinach, ich użytkowaniu i uprawie. Pojęcie „etnobotanika” („ethobotany”) po raz pierwszy w 1895 roku wprowadził John W. Harshberger botanik z University of Pennsylvania. Jednakże, w literaturze naukowej można znaleźć wcześniejsze wzmianki na temat obserwacji terenowych poczynionych przez odkrywców, misjonarzy, przyrodników, antropologów i botaników, których celem było badanie roślin użytkowych. Za pierwsze europejskie dzieło o charakterze etnobotanicznym uznaje się De Materia Medica, napisane w 77 roku naszej ery przez Discoridesa, opisujące 600 gatunków roślin z obszaru śródziemnomorskiego wraz z ich oddziaływaniem na człowieka. Pośród wielu europejskich uczonych mających duże znacznie dla rozwoju entobiologii nie można pominąć Carla Linnaeusa i jego podstawy systematyki roślin i zwierząt. Z polskich badaczy można wymienić Józefa Gajka, którego badania są unikatowe na skalę światową i stanowią ważny element w dorobku naukowym polskiej etnobiologii.

Szacuje się, że 25 do 50 % stosowanych lekarstw na świecie pochodzi z naturalnych produktów roślinnych lub zostało rozpoznanych i skomponowanych dzięki ludowemu kontekstowi ich znaczenia. Dzięki badaniom etnobotanicznym odnaleziono wiele nowych substancji chemicznych wykorzystywanych w medycynie, energetyce, inżynierii i kosmetologii.

ComfreyLab w swoich projektach ogrodów botanicznych, sensorycznych i naturalistycznych wykorzystuje elementy etnobotaniki.

Projekty ochrony bioróżnorodności

Bioróżnorodność Biodiversity ma ogromne znaczenie dla istnienia człowieka, zapewniając mu szeroką gamę niezbędnych usług ekosystemowych: żywność, wodę słodką, zapylanie, ochronę przed powodziami. Składają się na nią otaczające nas ekosystemy, gatunki roślin, zwierząt i grzybów oraz ich geny. Znaczna część bioróżnorodności Europy chroniona jest w ramach sieci obszarów chronionych Natura 2000.

Według ostatniego raportu Komisji Europejskiej Różnorodność biologiczna jest zagrożona. „Prawie jedna czwarta dzikich gatunków w Europie jest zagrożona wyginięciem, a większość ekosystemów uległa degradacji do takiego stopnia, że nie są już w stanie świadczyć wartościowych usług.” Oznacza to ogromne straty społeczne i gospodarcze dla UE. Głównymi przyczynami utraty różnorodności biologicznej są min. przekształcanie naturalnych siedlisk i ich degradacja, nadmierna eksploatacja zasobów naturalnych, ekspansja inwazyjnych gatunków obcych oraz pogłębiające się zmiany klimatyczne. W maju 2011 r. Komisja Europejska przyjęła nową strategię, w której określono zakres działań UE, zmierzających do realizacji celu przewodniego, czyli powstrzymania utraty różnorodności biologicznej i degradacji usług ekosystemowych w UE do 2020 r., przywrócenie ich w możliwie największym stopniu, a także zwiększenie wkładu UE w zapobieganie utraty różnorodności biologicznej na świecie.

Comfreylab wykonała kilka projektów dotyczących ochrony bioróżnorodności min. dla Potoku Czechowickiego w Czechowicach-Dziedzicach, Parku Furgoła w Czerwionce-Leszczynach, Parku Tysiąclecia i Parku Kruczkowskiego w Sosnowcu.

Projekty naturalizacji przyrodniczych

Style założeń ogrodowych nieustannie się zmieniają. Świadomość ekologiczna w zakresie ochrony bioróżnorodności stale się pogłębia, a społeczeństwo dostrzega, iż naturalne założenia ogrodowe mogą być tak samo piękne, a nawet bogatsze florystyczne niż idealnie wypielęgnowane przestrzenie zielone. Trend na naturalizacje staje się coraz mocniejszy i dotyczy nie tylko ogrodów prywatnych, ale także parków publicznych, systemów nadrzecznych, a nawet obsadzeń miejskich typu ronda, parkingi. W ogrodach naturalistycznych przyroda tworzy fascynujące kompozycje, wychodzące poza jego granice – bujne zagajniki stanowiące idealne schronienie dla wszelkich zwierząt, kwietne łąki oraz naturalne bajora i stawy.

ComfreyLab od wielu lat zajmuje się projektowaniem ogrodów i przestrzeni naturalistycznych, wykorzystując idee wprowadzania dzikich roślin naturalnie występujących w przyrodzie, chroniąc tym samym lokalną populację gatunków roślin. Pracownia Żywokost, jako pierwsza firma w skali regionu i jedna z nielicznych w kraju, wdrożyła technologie odbudowania zdegradowanych siedlisk i zbiorowisk roślinnych przy użyciu metody przyczółków metaplantacyjnych. Wykonała min. projekt renaturalizacji rzeki Ślepiotki w Katowicach. Jest to pierwsze zastosowane w Polsce wdrożenie w miejskiej dolinie rzecznej.

Wycena siedlisk przyrodniczych

Wycena siedlisk przyrodniczych jest złożonym procesem, wymagającym dużej wiedzy i doświadczenia w zakresie rozpoznawania typów siedlisk przyrodniczych i gatunków dla niego charakterystycznych. Dotychczas w Polsce stosowano różne metody, czasem niedostosowane do warunków siedliskowych danego terenu. Jednym z takich przykładów niepełnej wyceny siedlisk przyrodniczych może być określanie wartości parków narodowych, polegającej na wyliczeniu wartości przy pomocy ilości oraz ceny 1 m3 drewna. Tak, więc, wartość np. Białowieskiego Parku Narodowego o powierzchni 10 517 ha, przy zapasie drewna 4287 tyś m3 i średniej cenie drewna 187 zł/m3, wynosi zaledwie 7,62 zł/m2 (1). Natomiast stosując metodę opracowaną w Czechach, a którą posługuje się ComreyLab wartość siedliska wyniosłaby 66,87 zł/m² (2) . Należy zatem przyjąć, iż ta wartość jest bliższa rzeczywistym kosztom ekosystemu pierwotnej puszczy. Przykład Białowieskiego Parku Narodowego wskazuje, że dobór odpowiedniej metody wyceny ma duże znacznie w przedstawianiu aktualnych i prawdziwych kosztów poniesionych przez biogeosystem.

Metoda ta może być zastosowana przy wariantowaniu inwestycji liniowych, w doborze metody rekultywacji terenu zdegradowanego, przy wycenie przyszłych inwestycji, zwłaszcza tych przebiegających przez obszary prawnie chronione. Wprowadzenie wyceny przyrodniczej pomogłoby zapobiegać konfliktom społecznym i ograniczyć straty w środowisku naturalnym, w wyniku niewłaściwych działań inwestycyjnych. Wycena może się stać idealnym narzędziem w podejmowaniu decyzji administracyjnych.

Ze względu na duże podobieństwo siedliskowe pogranicza czeskiego do polskiego metoda może być zaadoptowana na polskie warunki.

ComfreyLab zastosowała metodę wyceny siedlisk przyrodniczych w doborze metody rekultywacji terenu pogórniczego KWK „Krupiński” w Suszcu, przy wariantowaniu przebiegu drogi S1 od węzła „Mysłowice –Kosztowy” do węzła „Suchy potok” oraz wariantowaniu inwestycji Małej Elektrowni Wodnej.


(1) – Pierzchała Ł. 2013. Ochrona przyrody a rozwój gospodarczy – konflikty i zbieżności (wycena siedlisk przyrodniczych), GIG, Katowice, dn. 15 lutego 2013 r. [prezentacja PowerPoint], http://www.azr.gig.eu/node/9.

(2) – Seják, J., Dejmal, I. a kol, 2003. Hodnocení a oceňování biotopů ČR, Český ekologický ústav, Praha.

Pozwolenie zintegrowane

Pozwolenie zintegrowane (IPPC) jest decyzją administracyjną regulującą sposób i ilość wprowadzenia substancji lub energii do środowiska. Decyzja ta jest niezbędna dla instalacji, której funkcjonowanie, ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w niej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości. Wykaz instalacji zawiera rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości. Decyzja ta ma zastępować pozwolenia sektorowe, czyli: pozwolenie na wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza, pozwolenie na wprowadzenie ścieków do wód lub ziemi, pozwolenie na wytwarzanie odpadów, pozwolenie wodnoprawne na pobór wód.

Instalacje położone na terenie jednego zakładu obejmuje się jednym pozwoleniem zintegrowanym, jednak na wniosek prowadzącego każda z nich może mieć odrębne pozwolenie. Instalacje powinny wykazywać wysoki poziom ochrony, uwzględniając wymagania najlepszych dostępnych technik (BAT – Best Available Techniques), a w szczególności nie mogą powodować przekroczenia granicznych wielkości emisyjnych. Przy określaniu najlepszych dostępnych technik należy uwzględnić wymagania technologiczne, o których mowa w art. 143 Prawa ochrony środowiska.

Z obowiązku uzyskania pozwolenia zintegrowanego wyłączone są instalacje lub ich części stosowane wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów lub procesów technologicznych.

ComfreyLab oferuje opracowanie kompleksowej dokumentacji niezbędnej do uzyskania IPPC dla instalacji wykazanych w rozporządzeniu. Nasza oferta obejmuje reprezentowanie inwestora przed organami administracji publicznej w trakcie trwania procedury administracyjnej oraz udział w konsultacjach społecznych.

Ogrody sensoryczne

Ogrody sensoryczne dostarczają zmysłom tysiąca wrażeń, mogą mieć funkcję terapeutyczną, socjalizującą i edukacyjną. W Polsce ogrody te są jeszcze mało rozpowszechnione. Zaprojektowane są tak, aby w sposób celowy i zintensyfikowany oddziaływać na zmysły: węchu, dotyku, słuchu i smaku. Poprzez zróżnicowane struktury różnych materiałów: drewna, metalu, betonu oraz roślin, które mogą być owłosione, szeleszczące i szorstkie możemy pobudzić zmysł dotyku. Bodźce słuchowe możemy odbierać w ogrodzie słuchając szumu strumieni, fontann, kaskad, wodospadów, wiatru w gałęziach, śpiewu ptaków, szelestu jesiennych liści czy chrzęstu żwiru pod nogami. Specjalnie dobrane rośliny kwitnące sezonowo i te, których liście posiadają olejki eteryczne stale będą rozbudzać zmysł węchu i wzroku. Nowe zapachy można poznawać zbliżając się do kwiatów, lub rozcierając ich liście. Mogą to być rośliny które pachną bardzo ładnie ale też takie co pachną brzydko. W ogrodzie sensorycznym mogą się też znajdować zabawy edukacyjne, które pomagają w budowaniu więzi interpersonalnych.

ComfreyLab od kilkunastu lat projektuje ogrody sensoryczne z elementami edukacyjnymi. Wykonała min. projekt ogrodu zmysłów dla Geosfery w Jaworznie, Parku Furgoła w Czerwionce–Leszczynach i Parku Kruczkowskiego w Sosnowcu.